40 jaar buurtbus: meer dan alleen een busje!

40 jaar buurtbus: meer dan alleen een busje!

De buurtbus vierde in 2017 zijn 40-jarig jubileum. Een leuke gelegenheid om een aantal buurtbusvrijwilligers aan het woord te laten, meldt reizigersorganisatie Rover.

Wie aan een buurtbus denkt, denkt aan een klein busje op het platteland. Het busje rijdt een vaste route volgens een vaste dienstregeling en wordt bestuurd door een vrijwilliger. De gebruikers zijn over het algemeen erg tevreden. Helemaal juist!

Toch is een buurtbus veel meer. Op 28 september 1977 reed de eerste dienst tussen Lekkerkerk en Gouda als vervanging van een buslijn die vijf jaar eerder was opgeheven. De buurtbus is een vast gezicht in het OV-landschap gebleven en wordt zelfs steeds belangrijker in het OV-netwerk. Vier reizigers die actief zijn op verschillende plaatsen in het buurtbuswezen vertellen er meer over.

Kees van de Pol (Zuid-Beveland) is opgeleid tot verkeerskundige, maar kwam in het onderwijs terecht. Na zijn pensionering pakte hij zijn oude hobby weer op en werd o.a. actief bij Rover. Hij neemt deel aan het Overleg Platform Openbaar Vervoer (OPOV), het Zeeuwse reizigersoverleg. In heel Zeeland reden in 2013 veel vaste OV -lijnen met kleine busjes. Aan de vooravond van een enorme bezuiniging van 20% op de exploitatiebijdrage aan het Zeeuwse busvervoer stelden de vervoerders Connexxion en Veolia voor om deze te vervangen door buurtbussen, wat ook grotendeels gebeurde. Zo raakte Kees ook betrokken bij de buurtbussen op Zuid-Beveland, als planner en chauffeur.

Achter de Bevelandse buurtbussen zit een buurtbusvereniging, zoals bij elke buurtbus. Die is verantwoordelijk voor het dagelijkse reilen en zeilen van de buurtbus en krijgt daarbij ondersteuning van de vervoerder. Die laatste stelt o.a. het busje ter beschikking en plaatst de halteborden. De vereniging zorgt ervoor dat er genoeg vrijwilligers zijn. Kees vertelt dat zij zo veel mogelijk in de buurt van de buurtbusroutes worden gezocht. Op Zuid-Beveland gebeurt dit niet alleen door advertenties, maar ook door je als buurtbusvereniging te laten zien op dorpsactiviteiten zoals een braderie. Het zorgt ervoor dat de buurtbus ook echt iets van de buurt is en blijft. Met medewerking van het UWV lukt het ook om langdurig werklozen werkervaring te laten opdoen. Uit het budget dat de buurtbusvereniging van de provincie ontvangt, krijgen de chauffeurs een reiskostenvergoeding en organiseert de buurtbusvereniging activiteiten om de saamhorigheid te bevorderen.

Buurtbuschauffeurs rijden over het algemeen één dagdeel in de week en kunnen een voorkeursdagdeel opgeven. Kees zorgt ervoor dat de chauffeurs worden ingepland en regelt een vervanger bij ziekte of vakantie. Dit werk moet soms op heel korte termijn gebeuren, als een chauffeur zich ‘s ochtends ziek meldt en hij dezelfde middag moest rijden. In dat opzicht is de buurtbusvereniging gewoon een klein vervoerbedrijfje!

Kees rijdt ook zelf. “Je ervaart dan hoe het is om de dienstregeling goed te laten verlopen, hoe je omgaat met vertraging, wat je reizigers vertelt. Misschien moet je een halte overslaan.” Hij geeft aan dat je wat meer begrip krijgt voor vervelende beslissingen die vervoerders soms moeten nemen bij verstoringen van de dienstregeling. Het komt soms voor dat je tijdens een dagdeel rijden helemaal geen passagiers hebt. Dit moet je volgens Kees accepteren; de meeste buurtbuslijnen rijden immers door dunbevolkte streken. Het andere uiterste komt ook voor: meer reizigers dan je plaatsen hebt.

Lees over Ludolf Maat in Noord-Holland (“Het aantal reizigers in buurtbussen stijgt sneller dan het aantal in lijnbussen”), Lou Bommer in Waterland (“Ik denk dat door bezuinigingen op het OV steeds meer buslijnen zullen worden opgeheven en mogelijk vervangen worden door buurtbussen.”) en Hans Reijnen in regio Ermelo (“Op basis van een vaste dienstregeling biedt de buurtbus zekerheid voor de potentiele passagier.”) op https://www.rover.nl/actueel/1401-40-jaar-buurtbus-meer-dan-alleen-een-busje

Eén gezamenlijke klacht: Het UWV zou zich minder star moeten opstellen. Reijnen: “Mensen die (tijdelijk) buiten het arbeidsproces staan, zijn vaak wel heel goed in staat zijn om een buurtbus te besturen en daarmee met mensen (passagiers) om te gaan. Dit kan ook een stap zijn naar re-integratie. Het UWV is echter in bijna heel Nederland star in het geven van (geen) toestemming tot het doen van dit soort vrijwilligerswerk’. In tegenstelling tot Lou maakt Hans zich geen zorgen om “broodroof”: ‘Ik hoop dat een vakorganisatie als de FNV nu eens afstapt van het idee dat de buurtbus voor werkverdringing zorgt. Dat is niet het geval’.

  • 40 jaar buurtbus: meer dan alleen een busje!

Een reactie plaatsen

css.php