OAD-curatoren sluiten zich aan bij rechtszaak tegen Rabobank

OAD-curatoren sluiten zich aan bij rechtszaak tegen Rabobank

De curatoren van de failliete reisorganisatie OAD hebben zich aangesloten bij de rechtszaak die de voormalige eigenaren van het bedrijf – de familie Ter Haar – hebben aangespannen tegen de Rabobank. Dat blijkt uit de vrijdag gepubliceerde faillissementsverslagen van de curatoren Dignus Meulenberg en Jeroen Stekelenburg. De curatoren dragen hun claim van tientallen miljoenen euro’s op de Rabobank over aan de Stichting Administratiekantoor OAD Groep Holding (STAK) van de familie Ter Haar.

Eerder oordeelde de rechter in Utrecht dat de familie Ter Haar niet in de positie is om schadevergoeding van de Rabobank te vragen. Dat recht was volgens de rechtbank voorbehouden aan de onderneming OAD, en in dit geval dus aan de curator. Door deze claim-overdracht is aan dat juridische bezwaar tegemoet gekomen. De rechter is door die eerdere formele uitspraak niet aan de inhoudelijke behandeling van de zaak toegekomen. Door de reisbranche wordt – volgens vakblad TravelPro – geklaagd dat het onderzoek van de curatoren lang duurt.

Het vakblad komt alvast tot de volgende stellingen: door de vestiging van veel teveel zekerheden liep de Rabobank nul risico (NB: de Rabobank heeft inmiddels al €7,3 miljoen aan teveel zekerheden aan de curatoren moeten terugbetalen); De extra gevraagde kapitaalinjectie (van €7,5 miljoen) door de Rabobank had geen enkele objectieve rechtvaardigingsgrond (gelet op deze al veel te ruime zekerheden); OAD had bovendien voldaan aan deze overbodige extra kapitaaleis; De opzegging van de kredietfaciliteit door de Rabobank was daarom niet rechtsgeldig en in strijd met de zorgplicht; De opzegging van de kredietfaciliteit door de Rabobank heeft welbewust het faillissement veroorzaakt, aldus een geheime notitie van de Rabobank waarop TravelPro de hand wist te leggen.

Het vakblad stelt ook dat de controleerbare feiten voor zich spreken: OAD had geen uitstaande leningen; Tot op moment van faillissement is er nooit een overstand op de kredietfaciliteit of garantiefaciliteit geweest; Tot op het moment van faillissement is er nooit een achterstand in betalingen geweest; De slechts boekhoudkundige afschrijving op de ICT leidde niet tot een verschil in de actuele of toekomstige cashpositie van OAD (dat de Rabobank als professionele financiële instelling dit aanbrengt als dé reden, is even absurd als gezocht); Zelfs bij de oneigenlijke optelling van de kredietfaciliteit en garantiefaciliteit, is er door de veel the ruime zekerheidsrechten, helemaal nooit een reëel risico voor de Rabobank geweest; OAD beschikte als reisorganisatie toen al over de nieuwste technologie (die nu overal marktbreed wordt ingezet) en realiseerde een explosief groeiende online omzet (€80 miljoen = 40%).

Er was volgens de voormalig OAD-aandeelhouders aan alle voorwaarden voldaan. Deze stellen dan ook dat de halsstarrige, rigide en omwrikbare houding van de Rabobank onbegrijpelijk was toen er ondanks bovenstaande tóch nog tijdig een passend akkoord werd gesloten met de Twentse investeerders en de Participatiemaatschappij van de Provincie Overijssel. Volgens hen lag er een concreet akkoord, was er bij de Rabobank instemming met dat akkoord en was er door Rabobank-topman Jan van Nieuwenhuizen aan Commissaris der Koning(in) Ank Bijleveld tijd toegezegd om een en ander verder te formaliseren. Die tijd is OAD en de ondertekenaars in de praktijk niet gegeven. Ook was er volgens de voormalig OAD-aandeelhouders bij TUI en SGR een welwillende grondhouding en was er aan alle onnodige en extra voorwaarden van de Rabobank voldaan.

In het licht van bovenstaande stelt TravelPro dat OAD en haar aandeelhouders dan ook concluderen dat de opzegging door de Rabobank naar de maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar en onrechtmatig is. Met name ook omdat de Rabobank de maatschappelijke belangen (1550 medewerkers) ten onrechte ondergeschikt heeft gemaakt aan haar eigen belang. En Rabobank zelf nul euro schade heeft geleden door dit door hen afgedwongen faillissement en de Rabobank de schade dus zal moeten vergoeden.

De voormalig aandeelhouders van OAD hebben inmiddels hoger beroep aangetekend bij het Hof. Naar verwachting zal de comparitie in dit hoger beroep in het najaar plaatsvinden. Het gaat hier om een claimbedrag van €76 miljoen in totaal (€65 miljoen subsidiair) en wordt nu dus ook namens OAD gedaan. Eerder werd €80 miljoen geclaimd. Nu deze juridische hobbel is genomen, wordt de inhoudelijke behandeling buitengewoon spannend. De vooruitzichten – voor OAD c.q. de familie Ter Haar – zijn zeer hoopgevend, aldus het reisvakblad.

De twee curatoren zijn al ruim 3,5 jaar bezig met onderzoek naar de oorzaken van het faillissement van de Overijsselse reisgroep. De overdracht van de claim betekent dat zij niet langer zelf tegen Rabobank zullen gaan procederen. “Zo’n rechtszaak is enorm kostbaar, de uitkomst is ongewis en bij een voor de curatoren ongunstige uitspraak wordt de boedel ook nog eens veroordeeld in de kosten van de procedure. Dat vonden wij niet in het belang van de crediteuren in het faillissement van OAD”, aldus de curatoren vrijdag.

Het faillissement van OAD in 2013, toentertijd na TUI de tweede reisgroep van Nederland, betekende een schok voor de reiswereld en voor de bijna 1600 medewerkers. Het bedrijf kampte met teruglopende inkomsten en had – volgens sommige insiders, niet volgens andere – moeite de slag naar onlineboekingen te maken. De familie Ter Haar, de toenmalige eigenaren, stelde dat de Rabobank het reisbedrijf te weinig tijd gegeven om een reddingspoging te doen slagen. De oprichtersfamilie claimt daarom tussen de € 65 mln en € 76 mln schadevergoeding van de bank, een vordering die in eerste aanleg door de rechtbank in Utrecht is afgewezen. Het hoger beroep bij het Gerechtshof in Arnhem loopt nog.

Het busonderdeel van OAD maakte kort na het faillissement onder dezelfde naam een doorstart. In de dagen voor het faillissement onderhandelde het reisbedrijf met een groep Twentse ondernemers over verkoop van het renderende busonderdeel. De miljoenen die daarmee konden worden verkregen, hadden de redding van het verliesgevende Oad Reizen, dat verder actief was met Globe-reisbureaus en touroperating, mogelijk moeten maken. Het ‘bijna-akkoord’ van OAD met de Twentse investeerders, die wel als voorwaarde hadden gesteld dat de Rabobank zeker nog een jaar betrokken moest blijven als financier van de OAD Groep, kon de bank echter niet meer overtuigen. De familie Ter Haar noemt de houding van de Rabobank “halsstarrig, onwrikbaar en rigide”.

De Rabobank stelt dat de familie Ter Haar de toenmalige situatie bij OAD aanmerkelijk rooskleuriger heeft voorgespiegeld dan die in werkelijkheid was. Zo plaatste de bank OAD in 2012 onder bijzonder beheer. Op grond daarvan had de bank al eerder de financiering kunnen stopzetten, maar OAD kreeg nog tijd om aan de afspraken met de bank te voldoen. Het mocht niet baten.

Lees meer bij TravelPro: https://www.travelpro.nl/doorbraak-zaak-oad-versus-rabobank/

  • Het OAD busonderdeel maakte een geslaagde doorstart.

Een reactie plaatsen

css.php