Veiligheid en gezondheid op het werk is geen privilege dat samenhangt met de arbeidsstatus. Het is een recht dat elke werknemer overal ter wereld toekomt. Het Verdrag moet er ook voor zorgen dat werknemers recht hebben op informatie en consultatie voordat geautomatiseerde systemen die hun gezondheid en veiligheid beïnvloeden, worden geïntroduceerd of gewijzigd.

Het ontwerp is een stap voorwaarts op het gebied van beloning en betaling voor platformwerkers. Het is echter onvoldoende om slechts een optioneel mechanisme te hebben om ervoor te zorgen dat deze bescherming ook geldt voor zelfstandigen. Deze lacune moet worden gedicht: overheden moeten aandringen op universele toepassing. Elke platformwerker verdient een adequate beloning voor alle gewerkte tijd, inclusief wachttijd. Platformen mogen werknemers geen kosten in rekening brengen.

Werknemers mogen niet door algoritmes worden beheerd – beoordeeld, gerangschikt en gestraft zonder te weten waarom. De overeengekomen tekst voor 2025 over geautomatiseerde systemen moet worden verdedigd en verder versterkt.

Het Verdrag moet het misbruik van beperkingen – het beperken van de zichtbaarheid van vacatures, het verlagen van zoekresultaten, het uitschakelen van berichten – als ondoorzichtige straffen zonder kennisgeving, rechtvaardiging of beroepsmogelijkheid aanpakken. Wat betreft de deactivering en schorsing is ons standpunt duidelijk: schriftelijke verklaringen, oprechte

Platformwerkers moeten transparantie hebben over de systemen die hun werk bepalen, recht op menselijke toetsing en daadwerkelijke consultatie- en onderhandelingsrechten voordat algoritmes worden ingezet.

• De wereld heeft de kans om platformwerk voorgoed te veranderen – Algoritmisch beheer moet verantwoording afleggen. Illustratie Vidhi Centre for Legal Policy.